Translation: from polish to english

from english to polish

twardość

Look at other dictionaries:

  • twardość — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. twardośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} brak miękkości, bycie twardym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Twardość materiału, metalu, skóry. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • twardość — ż V, DCMs. twardośćści, blm rzecz. od twardy Twardość łóżka, posłania. Twardość drewna. Twardość betonu. ∆ techn. Twardość metali «wielkość odkształcenia zachodzącego pod działaniem sił skupionych (działających na małą powierzchnię badanego… …   Słownik języka polskiego

  • ЖЁСТКОСТЬ ВОДЫ — свойство воды, обусловленное содержанием в ней солей кальция или магния, вызывающих образование твёрдого осадка (Болгарский язык; Български) твърдост на водата (Чешский язык; Čeština) tvrdost vody (Немецкий язык; Deutsch) Wasserhärte (Венгерский… …   Строительный словарь

  • ТВЁРДОСТЬ — сопротивление материала местной пластической деформации, возникающей при внедрении в него более твёрдого тела (Болгарский язык; Български) твърдост (Чешский язык; Čeština) tvrdost (Немецкий язык; Deutsch) Harte (Венгерский язык; Magyar) keménység …   Строительный словарь

  • asfalten — m IV, D. u, Ms. asfaltennie; lm M. y chem. asfalteny «składniki asfaltu, produkty polimeryzacji i kondensacji żywic; nadają asfaltom twardość, trudnotopliwość i kruchość» ‹gr. + łac.› …   Słownik języka polskiego

  • cementyt — m IV, D. u, Ms. cementytycie, blm chem. «związek chemiczny, węglik żelaza, składnik strukturalny stali i żeliw, nadający im twardość i kruchość, odporny na działanie czynników chemicznych» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • hart — m IV, D. u, Ms. hartrcie, blm 1. «wytrzymałość fizyczna i psychiczna człowieka, odporność na przeciwności» Hart duchowy, moralny, fizyczny. Hart ducha, duszy. Wykazać wielki hart woli. Wyrobić w sobie hart. Znosić co z hartem. 2. przestarz.… …   Słownik języka polskiego

  • hartować — ndk IV, hartowaćtuję, hartowaćtujesz, hartowaćtuj, hartowaćował, hartowaćowany 1. «nadawać pewnym materiałom (najczęściej stali, żelazu, szkłu) twardość przez nagrzanie ich do wysokiej temperatury i nagłe ostudzenie» Hartować stal, zbroję. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • izotropia — ż I, DCMs. izotropiapii, blm fiz. «charakterystyczna cecha ośrodka, głównie ciał niekrystalicznych, polegająca na tym, że we wszystkich kierunkach wykazuje on te same właściwości fizyczne, np. rozszerzalność cieplną, przewodnictwo elektryczne i… …   Słownik języka polskiego

  • korelatywny — «związany z korelacją, odnoszący się do korelacji; współzależny, odpowiadający» Twardość i miękkość p w formach stopa: stopie są względem siebie korelatywne. ‹n. łac.› …   Słownik języka polskiego

  • mięknąć — ndk Vc, mięknąćnę, mięknąćniesz, mięknąćnij, miękł a. mięknąćnął, mięknąćkła, mięknąćkli «stawać się miękkim, tracić twardość» Asfalt miękł od upału. Len mięknie w wodzie. przen. a) «stawać się mniej intensywnym, wyraźnym, ostrym; łagodnieć,… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

Wir verwenden Cookies für die beste Präsentation unserer Website. Wenn Sie diese Website weiterhin nutzen, stimmen Sie dem zu.