Translation: from greek to english

from english to greek

τῇ φωνῇ

  • 1 φωνή

    φωνή, ῆς, ἡ (s. prec. entry; Hom.+).
    an auditory effect, sound, tone, noise the source of which is added in the gen.: of musical instruments (Pla., Rep. 3, 397a ὀργάνων; Eur., Tro. 127 συρίγγων; Plut., Mor. 713c ψαλτηρίου καὶ αὐλοῦ; Aristoxenus, Fgm. 6; Paus. Attic. α, 169; Ex 19:16, Is 18:3 and PsSol 8:1 σάλπιγγος; cp. ParJer 3:2; Is 24:8 κιθάρας; Aristobul. in Eus., PE 8, 10, 13=p. 144, 94f Holladay) σάλπιγγος Mt 24:31 v.l.; D 16:6. φωναὶ τῆς σάλπιγγος blasts of the trumpet Rv 8:13b; or of those who play them κιθαρῳδῶν 14:2d; 18:22a; cp. 10:7. Of the noise made by a millstone 18:22b. Of a shout produced by a crowd of people φωνὴ ὄχλου πολλοῦ 19:1, 6a (cp. Da 10:6 Theod.; also λαοῦ πολλοῦ PsSol 8:2). Of the sound caused by spoken words (Da 10:9; Just., D. 131, 2 μηδὲ μέχρι φωνῆς) ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου Lk 1:44. φωνὴ ῥημάτων sound of words Hb 12:19. Cp. 1 Cl 27:7 (Ps 18:4). ἔσομαι φωνή I will be just a meaningless sound (in contrast to Ignatius functioning as a λόγος θεοῦ [=meaningful expression of God] if his adherents abstain from pleas in his behalf) IRo 2:1 (s. ἠχώ). Abs. of the sound made by a wail of sorrow (cp. TestJob 40:9; TestIss 1:4) Mt 2:18 (Jer 38:15). μεγάλη φωνὴ ἐγένετο ἐν τ. οὐρανῷ GPt 9:35.—Of musical instruments it is said that they φωνὴν διδόναι produce sound (in ref. to mere sonant capability in contrast to distinguishable notes) 1 Cor 14:7f.—In Rv we have ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταί (cp. Ex 19:16) 4:5; 8:5; 11:19; 16:18 (are certain other sounds in nature thought of here in addition to thunder, as e.g. the roar of the storm? In Ex 19:16 φωναὶ κ. ἀστραπαί are surely thunder and lightning. But in Ex 9:23, 28; 1 Km 12:18 the mng. of φωναί remains unclear. Cp. also Esth 1:1d φωναί, βρονταί).—Freq. in imagery: of wind sound J 3:8; cp. Ac 2:6. Of thunderclap (1 Km 7:10; GrBar 6:13) Rv 6:1; 14:2c; 19:6c. Of roar of water (Ezk 1:24b) 1:15b; 14:2b; 19:6b. Of whirring of wings (Ezk 1:24a) 9:9a. Of the clatter of chariots 9:9 b (cp. Ezk 3:13; 26:10).
    the faculty of utterance, voice (Tat. 15:3 προύχει τῶν θηρίων ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴν ἔναρθον φωνήν=humankind excels beasts in articulate utterance)
    gener. of sonant aspect: any form of speech or other utterance w. the voice can take place μετὰ φωνῆς μεγάλης Lk 17:15; ἐν φωνῇ μεγάλῃ Rv 5:2; 14:7, 9; mostly φωνῇ μεγάλῃ (TestAbr A 5 p. 82, 20f [Stone p. 12]; ParJer 2:2; Achilles Tat. 8, 1, 1; SibOr 3, 669; 5, 63) Mt 27:46, 50; Mk 1:26; 5:7; 15:34; Lk 1:42 v.l. (s. κραυγή 1b); 4:33; 8:28; 19:37; J 11:43; Ac 7:57, 60; 8:7; Rv 6:10; 7:2, 10 al.; IPhld 7:1a. μεγάλῃ τῇ φωνῃ (Diod S 1, 70, 5; 8, 23, 3; Lucian, Hist. Conscr. 1, Tim. 9; ParJer 9:8; Jos., Bell. 6, 188) Ac 14:10 v.l. 26:24; ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇ Rv 18:2. ἐν φωνῇ μιᾷ IEph 4:2; μιᾷ φ. (Pla., Laws 1, 634e; Diod S 11, 9, 3; 11, 26, 6; 19, 81, 2; Ael. Aristid. 24, 4 K.=44 p. 825 D.; Lucian, Nigr. 14) ApcPt 5:19.—αἴρειν φωνήν (αἴρω 1b) Lk 17:13; πρός τινα Ac 4:24. ἐπαίρειν φωνήν (ParJer 9:14; s. ἐπαίρω 1) Lk 11:27; Ac 2:14; 14:11; 22:22; AcPl Ha 6, 33. ἀκούειν τῆς φωνῆς τινος hear someone speaking or calling (TestAbr B 3 p. 107, 10 [Stone p. 62]; TestJob 42:3; TestJos 9:4; ParJer 3:10) J 5:25, 28; 10:3; Hb 3:7, 15; 4:7 (the last three Ps 94:7); w. a neg. and acc. (φωνήν) Mt 12:19 (cp. Is 42:2); J 5:37. The same expr.=listen to someone’s speech or call, follow someone (Gen 3:17) 10:16, 27; 18:37; Rv 3:20; B 8:7; cp. 9:2 (s. Ex 15:26).—(ἡ) φωνὴ (τοῦ) νυμφίου (cp. Jer 25:10) J 3:29 (cp. Arrian, Cyneg. 17, 1 the dogs χαίρουσιν τὴν φωνὴν τοῦ δεσπότου γνωρίζουσαι); Rv 18:23.
    voice as it varies from individual to individual or fr. one mood to another (X., An. 2, 6, 9; Gen 27:22; Tat. 5:2) ἐπιγνοῦσα τὴν φωνὴν τοῦ Πέτρου Ac 12:14. Cp. J 10:4f (s. Ael. Aristid. 46 p. 320, horses). ἤθελον ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου Gal 4:20 (ἀλλάσσω 1; φωνή=tone: Diod. S 8, 5, 4 πᾶσαν φωνήν=every variation in tone; Artem. 4, 56 p. 235, 15).
    that which the voice gives expression to: call, cry, outcry, loud or solemn declaration (Sb 7251, 21 [III/IV A.D.]=order, command) ὁ Ἰησοῦς ἀφεὶς φωνὴν μεγάλην Mk 15:37. φωνὴ ἐγένετο μία a single outcry arose Ac 19:34 (cp. Jos., Vi. 133). Cp. 22:14; 24:21. Pl. (Ael. Aristid. 52, 3 K.=28 p. 551 D.: ἦσαν φωναί; Jos., Vi. 231, Ant. 15, 52) φωναὶ μεγάλαι loud cries Lk 23:23a; cp. 23b. ἐλάλησαν αἱ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς the thunders sounded forth their crashing peals Rv 10:3b. θεοῦ φωνὴ (D φωναί) καὶ οὐκ ἀνθρώπου (this is) the utterance of a god and not of a mere mortal Ac 12:22 (Just., D. 119, 6 τῇ φωνῇ τοῦ θεοῦ; cp. 21, 1 αἱ φωναὶ αὐτοῦ; Plut., Mor. 567f: a divine φωνή sounds forth fr. a φῶς μέγα that appears suddenly; Ael. Aristid. 45 p. 11 D.: Πυθίας φωνή; Epict. 3, 23, 20 ἰδοὺ φωναὶ φιλοσόφου; 3, 22, 50; Biogr. p. 454 people received sayings of Hippocr. ὡς θεοῦ φωνὰς κ. οὐκ ἀνθρωπίνου προελθούσας ἐκ στόματος). φωνὴ ἐνεχθεῖσα αὐτῷ a declaration (was) borne to him 2 Pt 1:17; cp. vs. 18. Also of sayings in scripture αἱ φωναὶ τῶν προφητῶν Ac 13:27 (Ath. 9, 1; cp. Diod S 19, 1, 4 ἡ Σόλωνος φωνή; 20, 30, 2 τῆς τοῦ μάντεως [=τοῦ δαιμονίου] φωνῆς; Diog. L. 8, 14 sayings of Pythagoras). Of apostolic tradition τὰ παρὰ ζώσης φωνῆς καὶ μενούσης Papias (2:4) (s. ζάω, end; on Papias’ ‘living voice’ s. ABaum, NTS 44, ’98, 144–51).
    In accordance w. OT and Jewish usage gener. (s. Bousset, Rel.3 315. The Socratic δαιμόνιον [=ὁ θεός Ep. 1, 7] is called ἡ φωνή: Socrat., Ep. 1, 9 [p. 222, 34 Malherbe] τὸ δαιμόνιόν μοι, ἡ φωνή, γέγονεν, cp. Pla., Apol. 31d) ‘the voice’ oft. speaks, though the (heavenly) speaker neither appears nor is mentioned (cp. PGM 3, 119 ἐξορκίζω σε κατὰ τῆς ἑβραικῆς φωνῆς.—In most cases the divine voice is differentiated fr. the divinity: Theopompus [IV B.C.]: 115 Fgm. 69 Jac. [in Diog. L. 1, 115] when Epimenides wishes to build τὸ τῶν Νυμφῶν ἱερόν: ῥαγῆναι φωνὴν ἐξ οὐρανοῦ ‘Ἐπιμενίδη, μὴ Νυμφῶν, ἀλλὰ Διός’=[when E. was building] a shrine for the Nymphs: a voice cried out from heaven, “Epimenides! Not for the Nymphs, but for Zeus!”; Plut., Mor. 355e; 775b; Oenomaus in Eus., PE 5, 28, 2 Lycurgus receives the laws ὑπὸ τῆς θεοῦ φωνῆς in Delphi; Artapanus; 726 Fgm. 3, 21 Jac. [in Eus., PE 9, 27, 21]; Jos., Ant. 1, 185 φ. θεία παρῆν; 3, 90 φ. ὑψόθεν; cp. 2, 267) ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα (on the voice fr. heaven s. the lit. s.v. βαπτίζω 2a; also JKosnetter, D. Taufe Jesu ’36, esp. 140–90, and FDölger, Ac V/3, ’36, 218–23) Mt 3:17; cp. 17:5. ἦλθεν φ. (ἐκ) Mk 9:7 v.l.; J 12:28; 30 v.l. (TestAbr A 10 p. 88, 15 [Stone p. 24] al.; cp. Ps. Callisth, 1, 45, 2f ἦλθεν φωνὴ ἀπὸ τοῦ ἀδύτου the divine saying follows in direct discourse). ἐξῆλθεν φ. Rv 16:17 (ἐκ); 19:5 (ἀπό τοῦ θρόνου). γίνεται (ἐγένετο) φ. (ἐκ: Plut., Agis et Cleom. 807 [28, 3]: φωνὴν ἐκ τοῦ ἱεροῦ γενέσθαι φράζουσαν; Ael. Aristid. 40, 22 K.=5 p. 62 D.: φωνῆς θείας γενομένης … ἐκ τοῦ μητρῴου [=temple of the Mother of the Gods]) Mk 1:11; 9:7; Lk 3:22; 9:35f; J 12:30 (v.l. ἦλθεν; s. above); Ac 10:13, 15 (both πρὸς αὐτόν); MPol 9:1a; GEb 18, 37 (verb of origin understood), cp. ibid. ln. 38; ἐγένετο φ. κυρίου Ac 7:31 (cp. Jos., Vi. 259 ἐγένοντο φωναί). ἀπεκρίθη φ. ἐκ τ. οὐρανοῦ 11:9; ἦχος φωνῆς μοι ἀπεκρίθη Hv 4, 1, 4. ἀκούειν φωνήν hear a voice (also w. such additions as λέγουσαν, ἐκ w. gen. of place, μεγάλην, gen. of the speaker) Ac 9:4; 22:9; 26:14; Rv 6:6f; 9:13; 10:4, 8; 12:10; 14:2; 18:4; MPol 9:1b; EpilMosq 4; φωνῆς w. the same mng. (w. corresp. additions) Ac 9:7; 11:7; 22:7 (MMeyer, The Light and Voice on the Damascus Road: Forum 2, ’86, 27–35 [Nag Hammadi pp. 30–32]); Rv 11:12; 14:13; 16:1; 21:3; GPt 10:41. Paul speaks διὰ φωνῆς πνεύματος ἁγίου AcPl Ha 11, 5.
    special cases: ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετʼ ἐμοῦ I turned around to see (to whom) the voice that was speaking to me (belonged) Rv 1, 12 (cp. X., Hell. 5, 1, 22 σκεψόμενοι τίς ἡ κραυγή; Aesop 248b H.=141 P.=146 H-H. ἐπεστράφη πρὸς τὴν φ.). φ. βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ (it is) the voice of one calling out in the wilderness (Is 40:3; cp. En 9:2; Jos., Bell. 6, 301) Mt 3:3; Mk 1:3; Lk 3:4. Referring to Is 40:3, John the Baptist applies its words to himself J 1:23 the voice of one calling out in the wilderness (Ael. Aristid. 49, 5 K.=25 p. 489 D.: φ. λέγοντός του ‘τεθεράπευσαι’; Ps.-Pla., Axioch. 1 p. 364a φωνὴ βοῶντός του).—B 9:3.
    a verbal code shared by a community to express ideas and feelings, language (Aeschyl., Hdt. et al.; Cebes 33, 6; Aelian, VH 12, 48; Herodian 5, 3, 4; Diog. L. 8, 3; SEG VIII, 548, 17 [I B.C.]; PLond I, 77, 13 p. 232 [Christ. VIII A.D.]; PGM 12, 188 πᾶσα γλῶσσα κ. πᾶσα φωνή; Gen 11:1; Dt 28:49; 2 Macc 7:8, 21, 27; 4 Macc 12:7; Jos., C. Ap. 1, 1; 50; 73 al.; Just., A I, 31, 1; Tat. 37, 1; Mel., P. 29, 199) 1 Cor 14:10f; 2 Pt 2:16 (an animal w. ἀνθρώπου φ. as Appian, Bell. Civ. 4:4 §14 βοῦς φωνὴν ἀφῆκεν ἀνθρώπου; schol. on Appolon. Rhod. 2, 1146 ὁ κριὸς ἀνθρωπίνῃ χρησάμενος φωνῇ; sim. TestAbr A 3 p. 79, 19 [Stone p. 6]; sim. TestAbr B 3 p. 107, 10 [St. p. 62] a tree; ParJer 7:2 an eagle; Philo, Op. M. 156); Dg 5:1. ὁ λέων εἶπεν μιᾷ φωνῇ AcPlHa 5, 4 (on the probability that μια was misread for θεια s. the editor’s note, p. 41, 4).—B. 1248; 1260. DELG. M-M. EDNT. TW. Sv.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > φωνή

  • 2 φωνή

    φων-ή, ,
    A sound, tone, prop., the sound of the voice, whether of men or animals with lungs and throat (

    ἡ φωνὴ ψόφος τίς ἐστιν ἐμψύχου Arist.de An. 420b5

    , cf. 29, HA 535a27, PA 664b1); opp. φθόγγος (v.

    φθόγγος 11

    ):
    I mostly of human beings, speech, voice, utterance,

    φ. ἄρρηκτος Il.2.490

    ;

    ἀτειρέα φ. 17.555

    ; φ. δέ οἱ αἰθέρ' ἵκανεν, of Ajax' battle-cry, 15.686; of the battle- cry of an army,

    Τρώων καὶ Ἀχαιῶν.. φ. δεινὸν ἀϋσάντων 14.400

    : pl., of the cries of market-people, X.Cyr.1.2.3;

    ὁ τόνος τῆς φ. Id.Cyn.6.20

    , D.18.280, Aeschin.3.209; ὀξεῖα, βαρυτέρα, λεία, τραχεῖα φ., Pl.Ti. 67b;

    φ. μαλακή Ar.Nu. 979

    (anap.); μιαρά, ἀναιδής, Id.Eq. 218, 638: with Verbs,

    φωνὴν ῥῆξαι Hdt.1.85

    , Ar.Nu. 357 (anap.);

    φ. ἱέναι Hdt.2.2

    , 4.23, Pl.Phdr. 259d, etc.;

    φ. ἥσει E.HF 1295

    ;

    προΐεσθαι Aeschin.2.23

    ;

    ἀρθροῦν X.Mem.1.4.12

    ;

    διαρθρώσασθαι Pl.Prt. 322a

    ;

    ἐντείνασθαι Aeschin.2.157

    ;

    φ. ἐπαρεῖ D.19.336

    ;

    φωνῇ

    with his voice, aloud,

    Il.3.161

    , Pi.P.9.29;

    εἶπε τῇ φωνῇ τὰ ἀπόρρητα Lys.6.51

    ;

    διὰ ζώσης φωνῆς Anon.Geog.Epit.1p.488M.

    ; μιᾷ φ. with one voice, Luc. Nigr.14; ἀπὸ φωνῆς, c. gen., dictated by.., Choerob.in Thd.1.103 tit., Marin. in Euc.Dat.p.234 M., Olymp. in Grg.p.1 N., Pall. in Hp.2.1 D.: pl., αἱ φ. the notes of the voice, Pl.Grg. 474e;

    σχήμασι καὶ φωναῖς Arist. Rh. 1306a32

    : prov., φωνῇ ὁρᾶν, of a blind man, S.OC 138 (anap.); πᾶσαν, τὸ λεγόμενον, φ. ἱέντα, i.e. using every effort, Pl.Lg. 890d, cf. Euthd. 293a;

    πάσας ἀφιέναι φωνάς Id.R. 475a

    , D.18.195;

    φωνὰς ἀπρεπεῖς προΐεντο PTeb.802.15

    (ii B. C.).
    2 the cry of animals, as of swine, dogs, oxen, Od.10.239, 12.86, 396; of asses, Hdt.4.129; of the nightingale, song, Od.19.521;

    ἄνθρωπος πολλὰς φωνὰς ἀφίησι, τὰ δὲ ἄλλα μίαν Arist.Pr. 895a4

    .
    3 any articulate sound, opp. inarticulate noise ([etym.] ψόφος)

    , φ. κωκυμάτων S.Ant. 1206

    ;

    ὥσπερ φωνῆς οὔσης κατὰ τὸν ἀέρα πολλάκις καὶ λόγου ἐν τῇ φωνῇ Plot.6.4.12

    :

    στοιχεῖόν ἐστι φ. ἀδιαίρετος Arist.Po. 1456b22

    ; also esp. of vowelsound, opp. to that of consonants, Pl.Tht. 203b, Arist.HA 535a32; in literary criticism, of sound, opp. meaning, Phld.Po.5.20 (pl.), 21.
    4 of sounds made by inanimate objects, mostly Poet.,

    κερκίδος φ. S.Fr. 595

    ;

    συρίγγων E.Tr. 127

    (lyr.);

    αὐλῶν Mnesim.4.56

    (anap.); rare in early Prose,

    ὀργάνων φωναί Pl.R. 397a

    ; freq. in LXX,

    ἡ φ. τῆς σάλπιγγος LXX Ex.20.18

    ; φ. βροντῆς ib. Ps.103(104).7;

    ἡ φ. αὐτοῦ ὡς φ. ὑδάτων πολλῶν Apoc.1.15

    .
    5 generally, sound, defined as ἀὴρ πεπληγμένος, πληγὴ ἀέρος, Zeno Stoic.1.21, Chrysipp.ib.2.43.
    2 language, hdt.4.114, 117;

    φ. ἀνθρωπηΐη Id.2.55

    ;

    ἀγνῶτα φ. βάρβαρον A.Ag. 1051

    ;

    φωνὴν ἥσομεν Παρνησίδα Id.Ch. 563

    , cf. E.Or. 1397 (lyr.), Th.6.5, 7.57, X.Cyn.2.3, Pl.Ap. 17d, etc.;

    τῶν βαρβάρων πρὶν μαθεῖν τὴν φ. Id.Tht. 163b

    ;

    κατὰ τὴν Ἀττικὴν τὴν παλαιὰν φ. Id.Cra. 398d

    , cf. 409e.
    III phrase, saying,

    τὴν Σιμωνίδου φ. Id.Prt. 341b

    ;

    ἡ τοῦ Σωκράτους φ. Plu.2.106b

    , cf. 330f, etc.; of formulae,

    στοιχειώματα καὶ φ. Epicur.Ep.1p.4U.

    , cf. Sent.Vat.41 (= Metrod. Fr.59);

    αἱ σκεπτικαὶ φ. S.E.P.1.14

    , cf. Jul.Or.5.162b, etc.
    IV report, rumour, LXXGe.45.16.
    b message, Sammelb.7252.21 (iii/iv A. D.).
    V loud talk, bragging, Epicur.Sent.Vat. 45.

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > φωνή

  • 3 φωνή

    φωνέω
    produce a sound: pres subj mp 2nd sg
    φωνέω
    produce a sound: pres ind mp 2nd sg
    φωνέω
    produce a sound: pres subj act 3rd sg
    φωνή
    sound: fem dat sg (attic epic ionic)

    Morphologia Graeca > φωνή

  • 4 φωνή

    -ῆς + N 1 117-111-175-143-87=633 Gn 3,8.10.17; 4,10.23
    sound, tone Ex 19,16; sound Lv 26,36; noise Jgs 5,11; voice Gn 3,8; cry (of anim.) Jb 4,10; report, rumour Gn 45,16; language 4 Mc 16,15; φωνῇ with a voice, audibly Ex 19,19
    φωνὰς καὶ χάλαζαν thunderings and hail Ex 9,23
    *Is 28,28 φωνή the voice of-המה for MT המם one drives (a cartwheel); *Ez 35,12 τῆς φωνῆς the voice of-קול for MT כל all, see also Jb 38,7
    Cf. CONYBEARE 1905=1988 181; DODD 1954, 176; LE BOULLUEC 1989 97.133.323; WEVERS 1990,
    44.136.285.300.304.315.353.371.380.529; →NIDNTT; TWNT

    Lust (λαγνεία) > φωνή

  • 5 φωνή

    φωνή
    sound: fem nom /voc sg (attic epic ionic)

    Morphologia Graeca > φωνή

  • 6 φωνή

    φωνή: voice, properly with reference to its quality, whereby one individual may be distinguished from an other. Transferred to animals, συῶν, βοῶν, Od. 10.239, μ 3, Od. 19.521.

    A Homeric dictionary (Greek-English) (Ελληνικά-Αγγλικά ομηρικό λεξικό) > φωνή

  • 7 φωνή

    1) sound
    2) voice
    3) volume

    Ελληνικά-Αγγλικά νέο λεξικό (Greek-English new dictionary) > φωνή

  • 8 φωνέω

    φωνέω (φωνή) impf. ἐφώνουν; fut. φωνήσω; 1 aor. ἐφώνησα, pass. ἐφωνήθην (Hom.+; ins, pap [though not common in either]; LXX; En 14:8; TestSol 12:3 C; TestJob 27:4; GrBar, Philo, Joseph.)
    to produce a voiced sound/tone, freq. w. ref. to intensity of tone
    of animals (Aristot.; Anton. Lib. 7, 8; Is 38:14; Jer 17:11; Zeph 2:14) of a cock: crow (Aesop, Fab. 225 H.=268 H-H.; 323b H.=84 H-H. III) Mt 26:34, 74f; Mk 14:30, 68 v.l., 72ab; Lk 22:34, 60f; J 13:38; 18:27.
    of humans call/cry out, speak loudly, say with emphasis Lk 8:8; sim. [ἐφώ]νει ὁ ἔχων ὦ[τ]α τ[ῶν ἀ]περάντων [ἀ]κο[ύει]ν ἀκουέτω (Jesus) cried out, ‘Let one who has ears to hear the things that are without limits (or that never end) hear/listen’ Ox 1081, 5f (restoration based on the Coptic SJCh 89, 4, s. Borger, GGA 122). φ. (v.l. κράξαν) φωνῇ μεγάλῃ in a loud voice Mk 1:26 (of an evil spirit in a pers.); Lk 23:46; Ac 16:28; Rv 14:18 (w. dat. of the pers. for whom the call is meant; κραυγῇ μεγάλῃ *v.l.). ἐφώνησεν λέγων Lk 8:54; Ac 16:28; Rv 14:18 (of an angel issuing an order; s. PGM 13, 148). Also φωνήσας εἶπεν Lk 16:24; 23:46.
    to use an attribution in speaking of a person, address as ὑμεῖς φωνεῖτέ με• ὁ διδάσκαλος you call me ‘Teacher’ (nom. w. art. as voc.; s. B-D-F §143; 147, 3; Rob. 458; 466) J 13:13.
    to call to oneself, summon (Tob 5:9) τινά someone (Jos., Vi. 172, Ant. 6, 314) ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτούς Mt 20:32. Cp. 27:47; Mk 3:31 v.l. (for καλοῦντες); 9:35; 10:49ab; 15:35; J 1:48; 2:9; 4:16; 11:28a; 18:33; Ac 4:18 D; 9:41; 10:7. τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου J 12:17.—τὰ πρόβατα φωνεῖ κατʼ ὄνομα 10:3 (s. καλέω 1a). Have τινά someone called Mk 10:49c; Lk 16:2; J 9:18, 24; 11:28b. Pass. εἶπεν φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους he said the slaves should be called into his presence Lk 19:15. W. obj. omitted φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο they called (someone) and inquired Ac 10:18.
    to extend hospitality through invitation, invite τινά someone Lk 14:12.—DELG s.v. φωνή. M-M. TW.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > φωνέω

  • 9 ἄφωνος

    ἄφωνος, ον (s. φωνέω, φωνή; since Theognis 669 [of one whom poverty makes mute]; Aeschyl., Pind., Hdt. et al.; SIG 1168, 41; Kaibel 402, 1; PGM 1, 117; Wsd 4:19; 2 Macc 3:29; Philo; Jos., Ant. 6, 337; 12, 413; Mel., P. 44, 311 after Is 53:7).
    [b] pert. to making no sound with vocal chords, silent, mute of animals that can otherwise make sounds (Timaeus Hist. [IV–III B.C.]: 566 Fgm. 43a, 20 Jac.; Strabo 6, 1, 9 p. 260 [certain grasshoppers]) sheep Ac 8:32; 1 Cl 16:7; B 5:2 (all 3 Is 53:7).
    incapable of vocal utterance, mute of inanimate obj. (Kaibel 402, 1 a memorial monument that was silent when unmined); of deified images 1 Cor 12:2.
    incapable of human speech, speechless of Balaam’s ass, which lacked the facility of human speech (ὑποζύγιον ἄφωνον), yet spoke with a human voice (ἐν ἀνθρώπου φώνῃ) 2 Pt 2:16.
    incapable of conveying meaning as a language normally does, without conveying meaning τοσαῦτα … γένη φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ καὶ οὐδὲν ἄφωνον there are numerous languages spoken in the world, with none devoid of meaning 1 Cor 14:10.—B. 321. DELG s.v. φωνή. M-M. TW.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἄφωνος

  • 10 ἐκφωνέω

    ἐκφωνέω (s. φωνέω, φωνή; Dionys. Hal., Comp. Verb. 14 et al.; Just., D. 97, 1?; Tat., Ath.; magic pap: PWarr 21, 32) 1 aor. ἐξεφώνησα; pf. ἐκπεφώνηκα (Tat., Ath.); pf. pass. 3 sg. ἐκπεφώνηται (Ath. 24, 5); plpf. 3 sg. ἐκπεφώνητο (Just., D. 97, 1 as corrected in cod. Paris) cry out (so Plut., Caes. 739 [66, 8]; Philo, De Jos. 51) Lk 16:24 v.l.—DELG s.v. φωνή.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἐκφωνέω

  • 11 ὁμοφωνία

    ὁμοφωνία, ας, ἡ (ὁμός ‘common’, φωνή; Aristot., Pol. 2, 5; Philo, Conf. Lingu. 6). From the basic mng. ‘state of harmony in expression’ (s. L-S-J-M s.v.) derives the fig. ext.: state of being in accord w. others, harmony (Ecphantus in Stob. 4, 7, 64) 1 Cl 51:2.—DELG s.v. φωνή.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ὁμοφωνία

  • 12 ἀγλαόκωμος

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀγλαόκωμος

  • 13 προςφωνέω

    προς - φωνέω, ipf. προσεφώνεον: speak to, address, accost; in Od. 22.69, μετεφώνεε is the better reading. See φωνέω and φωνή.

    A Homeric dictionary (Greek-English) (Ελληνικά-Αγγλικά ομηρικό λεξικό) > προςφωνέω

  • 14 προσφωνέω

    προσφωνέω impf. προσεφώνουν; 1 aor. προσεφώνησα; aor. pass. inf. προσεφωνηθῆναι 1 Esdr. 6:6 (Hom. et al.; ins, pap, LXX; EpArist 306; Joseph.).
    to call out or speak to, call out, address (Hom. et al., as a rule w. acc. of pers.) w. dat. of pers. (Diod S 4, 48, 1; Diog. L. 7, 7; PPetr II, 38b, 3 [242 B.C.]; PTebt 27, 109; Mitt-Wilck I/2, 27 verso, 15.—Cp. Eus., HE 4, 3 [introd. to Qua.]) Mt 11:16; Lk 7:32; 23:20. τῇ Ἑβραί̈δι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς Ac 22:2; without dat. of pers., 21:40; 22:2 D. Likew. abs. Lk 23:20 v.l.
    to call to oneself, call to, summon, with implication of shared interests τινά someone (Jos., Ant. 7, 156) Lk 6:13 (D ἐφώνησεν); 13:12; Ac 11:2 D.—DELG s.v. φωνή. M-M.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > προσφωνέω

  • 15 ἀναφωνέω

    ἀναφωνέω 1 aor. ἀνεφώνησα (s. φωνέω; Epicurus 63, 28 [p. 24, 16 Us.]; Polyb. 3, 33, 4; Ps.-Aristot., De Mundo 6 p. 400a, 18; Artem. I, 58; UPZ 162 V, 26; PFay 14, 2 [both II B.C.]; 1 Ch 15:28 al.; 2 Ch 5:13; TestJob 31:7) cry out, ἀ. κραυγῇ μεγάλῃ cry out loudly Lk 1:42 (s. ἀναβοάω)—DELG s.v. φωνή. M-M.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἀναφωνέω

  • 16 ἀσύμφωνος

    ἀσύμφωνος, ον (s. σύμφωνος; Pla. et al.; Bel 17; Philo) ‘pert. to harmony of voiced sounds’, ‘discordant’ (Wsd 18:10), then of personal relationships, in disagreement w. (Pla., Gorg. 482c; Plut., Agis 800 [10, 8]; Jos., C. Ap. 1, 38; cp. Vett. Val., Ind. II; Tat. 25, 2) being in disagreement with ἀ. ὄντες πρὸς ἀλλήλους (Diod S 4, 1) they disagreed w. each other Ac 28:25.—DELG s.v. φωνή. M-M.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἀσύμφωνος

  • 17 ἐπιφωνέω

    ἐπιφωνέω impf. ἐπεφώνουν; aor. ἐπεφώνησα LXX (s. φωνέω; Soph. et al.; ins, pap, LXX, TestJob 43:3; EpArist, Philo) cry out (loudly) τινί against someone (cp. Plut., Alex. 665 [3, 6]) Ac 22:24. ἄλλο τι someth. different 21:34 (s. ἄλλος 1c end). W. direct discourse foll. (OGI 595, 35; PRyl 77, 33; 1 Esdr 9:47) Lk 23:21; Ac 12:22.—DELG s.v. φωνή. M-M.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἐπιφωνέω

Look at other dictionaries:

  • φωνή — sound fem nom/voc sg (attic epic ionic) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • φωνή — Το αποτέλεσμα ενός συντονισμένου συνόλου κινήσεων των φωνητικών οργάνων, που πραγματοποιείται κάτω από τον έλεγχο των νευρικών κέντρων. Τα συστήματα παραγωγής της φ. διαιρούνται σχηματικά σε 3 κατηγορίες: 1) αναπνευστικό σύστημα· 2) λαρυγγικό… …   Dictionary of Greek

  • φωνή — η 1. οήχος που παράγεται από το λάρυγγα και τη στοματική κοιλότητα ανθρώπων και ζώων. 2. κραυγή, ξεφωνητό, αναφώνηση: Φωνήν τρόμου η Ελλάδα σέρνει (Δ. Σολωμός). 3. οχλοβοή: Ακούγονταν φωνές, κακό, χαλασμός κόσμου. 4. η φωνή που τραγουδάει, φωνή… …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)

  • φωνῇ — φωνέω produce a sound pres subj mp 2nd sg φωνέω produce a sound pres ind mp 2nd sg φωνέω produce a sound pres subj act 3rd sg φωνή sound fem dat sg (attic epic ionic) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • φωνή) обороняться защищаться. — [амиигикос] εκ. оборонительный, оборонный …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • φωνή) принимать, соглашаться, — [алодимитикос]εκ. (о птицах) перелетный …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • φωνή) отрицать, не признавать, отказываться. — [арурэос] ουσ. а. полевая мышь …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • φωνή) обнимать, становиться приверженцем, — [аспартос] επ. непосеянный, незасеянный …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • φωνή) скучать, томиться, — [варка] ουσ. Θ. лодка …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • φωνή) работать, — [эргалио] ουσ. ο. инструмент, орудие …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • φωνή) быть родом, происходить — [катаграфи] ουσ. θ. запись …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

Wir verwenden Cookies für die beste Präsentation unserer Website. Wenn Sie diese Website weiterhin nutzen, stimmen Sie dem zu.